08-03-53 ผมไป se-ed ที่โลตัสมาครับ ได้หนังสือที่เกี่ยวกับแม่กลองมา 1 เล่ม ชื่อ คู่มือกินอร่อย อัมพวา+แม่กลอง สำนักพิมพ์แสงแดดจำกัด ตอนแรกไม่ตั้งใจซื้อ ได้อ่านเล็กน้อย แต่เห็นรูปอาหารต่างๆ แล้วอยากรู้จักมากขึ้น ว่าร้านไหนที่ติดดาว อยากรู้ว่าตัวเราไปกินมาหมดหรือยังที่ดังๆ เลยยอมเสียตังค์มาแล้วครับ แนะนำให้รู้ไว้น่ะ คนแม่กลองเวลาใครถาม จะได้แนะนำกันให้ดังกระฉ่อนไปทั่วโลกา ยิ้มๆ
พอดีเงินเดือนออกแล้ว ก็เลยมีเหตุให้ต้องกลับบ้านหน่อย แต่ต้องกลับเย็นวันนี้เลย เพราะว่าพรุ่งนี้ ต้องติวกันเพื่อจะสอบวันเสาร์นี้ การเดินทางของผมเป็นดังนี้ครับ
18.15 น. ออกจากกสิกร ราษฯ ไปคิวรถตู้แม่กลองที่บางปะแก้ว
18.3o น. ถึงคิวรถตู้ ได้ขึ้นเป็นคนสุดท้าย รถออกพอดี (รอบหน้าถ้าจะมาอีก ห้ามเกินหกโมงครึ่ง)
19.30 น. ถึงแม่กลอง (ใช้ได้เลยครับ แค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น) เข้าไปทำธุระที่บ้าน
20.00 น. เดินทางออกจากบ้าน เพื่อมารอรถทัวร์ตรงใต้สะพานทางเข้าเมือง
20.30 น. ขึ้นรถตู้กรุงเทพฯ – บ้านแหลม
21.30 น. ถึงสายใต้ใหม่(กริ๊บ) ใช้เวลาไปแค่ 1 ชั่วโมง เช่นเคย ขึ้นรถ 515 ไป อนุสาวรีชัยฯ
22.00 น ถึงอนุสาวรียชัยฯ
เป็นไงครับ ใช้เวลาไม่่นาน ก็กลับไปแม่กลอง และกลับมากรุงเทพฯ ได้ ดีจริงๆ เลยสมัยนี้ สมัยก่อนมีแต่รถประจวบฯ รอนานมาก บางวันรอแล้วไม่มาต้องกลับเ้ข้าบ้าน แล้วกลับมากรุงเทพฯ ตอนเช้าแทน
ปล. คนแม่กลอง ตัวจริง ต้องทายถูกนะค่ะ
คืนนี้ผมนอนไม่หลับเลยครับ….ทุกครั้งที่กลับมาจากที่ทำงาน โดยที่มีเรื่องน่าปวดกบาล
หรือได้เจอเรื่องที่ไม่ดีกับตัวเอง มักทำให้นึกถึงแต่เรื่องอดีตในวัยเด็ก
หลังจากที่ปล่อยให้ลูกชายผมนอนหลับเพราะฤทธิ์ยา ผมก็ย่องมาเปิดคอม….
เพราะฉะนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่นั่งพิมพ์เรื่องราวผ่านตัวหนังสือจากคอมที่บ้าน
จริงๆ ที่ผ่านมาก็พิมพ์ที่ทำงานอะครับ แอบพิมพ์เอา เพราะมันได้อารมณ์แบบสดๆ ครับ
สมัยตอนสัก 30 กว่าปีที่แล้ว แถวๆ บ้านผม น่าอยู่มากครับ จะไม่ให้น่าอยู่ได้อย่างไรกัน
บ้านก็ใกล้โรงเรียนเมือง เดินข้ามถนนก็ไปถึง ถนนก็แค่ สองเลนข้ามแบบสบายๆ
เดินแบบค่อยๆ ก็ข้ามได้แบบชิวๆ บ้านก็เดินไปนิดเดียวก็ถึงคลอง…
ร้อนก็โดดเล่นน้ำกัน ดำผุดดำว่าย ลืมตาในน้ำก็เห็นหน้า เห็นตากันแล้ว ฝั่งตรงข้ามก็เป็นเกาะ
ใครทราบไหมครับ ว่าเมืองแม่กลองก็มีเกาะนะครับ
เกาะที่ว่าเนี่ย เกิดจากสายน้ำมันไหลผ่านแล้วทำให้ เออ… เรียกไงดีเนี่ย
อ้อ น้ำไหลผ่านทำให้เกิดการเซาะเป็นเกาะเกิดขึ้น ได้มีโอกาสขึ้นไปครั้งหนึ่งอยู่เหมือนกันครับ…
แต่สมัยนั้นผมยังเด็ก เพราะฉะนั้นก็เลยรู้สึกว่าเกาะมันใหญ่ และยาวเกินไป
(ในความเป็นจริงมันเป็นเกาะที่เล็กมาก) ปัจจุบันเลนมันทับถมกันท ำให้ช่วงคลองนี้มันแคบลง
จริงๆ แล้วมีคนรักธรรมชาติอะครับ แกปลูกต้นมะพร้าวไว้ หวังให้มันมีที่ดินมันงอกออกมา จากการที่เลนมันทับถมกัน
ละแวกแถวๆ นี้ โดยมากจะมีต้นแสม โกงกาง ลำพู ต้นจาก และเหงือกปลาหมอ
ผมจำรูปลักษณ์ของต้นบางต้นได้ไม่หมด เช่น
ต้นลำพู มีลูกเป็นทรงกลม มีจุกเป็นรูปดาวแฉก มีเพื่อนบางคนบอกว่าลูกมันกินได้จิ้มกับน้ำพริก
(อันนี้ผมไม่รู้กินจริงได้ปล่าว ใครรู้บอกด้วยครับ)
ต้นจาก ว้าว อันนี้ชอบ แกะลูกจากแล้วกินเนื้อมัน ขาวๆ หวานๆ ชุ่มคอมาก
ยกเว้นเฉาะลูกผิดเจอแบบแก่ๆ แข็ง
ผมก็ดูไม่เป็นเหมือนกันครับ จากทลายอันใหญ่เนี่ย มันดูยังไงว่าลูกไหนอ่อน แก่……
ต่อมาก็ต้องต้นเหงือกปลาหมอ อาปา (พ่อ) ผม เอามาต้มให้ผมอาบน้ำ ตอนที่ผิวเราคันๆ แกบอกว่ารักษาโรคผิวหนัง แท้จริงน่ามีสรรพคุณอย่างอื่น
ปูก้ามดาบและปลาตีน ปูก้ามดาบเนี่ย ผมชอบตกมากๆ ครับ โดยใช้หนังยางผูกเชือก
แล้วค่อยๆ หย่อน โดยเอาหนังยางคล้องให้ได้กับก้ามของมัน
พอได้จังหวะก็ดึง ก้ามของมันก็จะติดออกมา เสร็จแล้วก็จะจับมาใส่โอ่ง
ตัวไหนก้ามยาวสวยก็หักเก็บไว้….มานึกตอนนี้ บาปามากครับขอย้ำ
ปลาตีน..เป็นปลาที่ประหลาดมากสำหรับผม เพราะน้อยครั้งที่มันจะอยู่ในน้ำ
ผมเดินมาเล่นที่นี่ทีไร เจอมันผงาบๆ กับชายเลนทุกที….
เคยสัปดนเอาหนังสะติกยิงมัน ….แล้วจุดเทียนเอามาย่างลองกินดู เห็นมะ บาปอีกแล้ว…
นอกนั้นก็เป็นสัตว์อย่างอื่นที่อยู่ตามชายเลนประปราย แต่ไหงแถวผม ปูแสมถึงมีน้อยจังเลย….
อ้อแต่อีกอันที่ไม่ลืมโดยเด็ดขาด วันดีคืนดีจะเจอสัตว์รูปร่างประหลาดตัวมันพองๆ บวมๆ
พิกลพิกล แถมส่งกลิ่นเหม็นอย่างรุนแรง….สร้างความสงสัยในตอนเด็กยิ่งนัก
ว่าแล้วก็เลยใช้ก้อนหินขว้างดู เสียงมันดัง ปุๆ (แบบตันๆ) เวร ที่แท้ก็หมาเน่าลอยน้ำมานี่เอง
ถ้ามีอีกา ก็คงได้อิ่มแน่นนอน เมื่อก่อนมีอีกาอยู่แถวบ้านครับ พอโรงเชือดหมูย้ายไปก็ไม่มีแล้ว
ไม่รู้โรงเชือดหมูเนี่ย อยู่แถววัดใหญ่หรือปล่าว
คิดถึงสมัยก่อนจังเลย หรือว่าตัวเราแก่แล้ว อยากกลับไปเหยียบเลนเล่นน้ำอีกครั้งครับ…..
ไปเล่นตอนนี้มีหวังเจอแต่ขวดกระทิงแดง และเศษสวะ คืนนี้ผ่อนคลายได้ขึ้นบ้างได้พิมพ์ได้ระบาย และหวนคิดถึงอดีต..
วันนี้เจอสวะที่คนอื่นโยนใส่มาให้เรา…ทำให้เราหมองใจ พรุ่งนี้ก็ต้องลุยต่อไป
ผมอยู่กรุงเทพครับ…แต่ใจอยากกลับบ้าน
ขอบคุณสำหรับ ท่านๆ ที่เข้ามาอ่าน ที่ผมเพ้อผมต้องไปนอนแล้วครับ
ปล..ตกลงผมสงสัยมานานแล้วลูกลำพูกินได้มะ หรือว่าผมโดนหลอก…
แล้วต้นเขียวๆ ม่วงๆ ที่ขึ้นตามนาเกลือกินได้ไหมครับ
วันนี้ 1/28/2010…ผมเอามาลงไว้
วันนี้ได้เดินทางไปเที่ยวสมุทรสงครามได้เจอร้านขายขนมจากเจ้าดั้งเดิมของเเม่กลอง เลยอยากจะเเนะนำเพื่อนๆ ที่ยังไม่เคยได้ซื้อขนมจากอร่อยๆ จาก แม่กลอง ซักเจ้ากลับบ้าน
ร้านนี้จุดสังเกตุง่าย ๆ ท่านวิ่งรถขาเข้าเส้นสมุทรสงคราม หรือทางกลับกรุงเทพ ก่อนขึ้นสะพานข้าม เเม่น้ำแม่กลอง ให้ท่านมองมาทางด้านซ้ายมือเเรก ก่อนเลยครับ จะมีที่กลับรถ ตรงนั้นจะมี ร้านขายไม้ชื่อ “โฆษิตค้าไม้”
ตรงนั้นมีมีอยู่ ทั้งหมด 3 ร้าน ให้ท่านสังเกตุแม่ค้ามีลักษณะดังนี้ ใส่เสื้อสีเเดง โพกผ้าสีแดง (หน้าขาวปากเเดง) แกชื่อ เจ้รวย ย้ำ! ต้องเจ้รวยเท่านั้น แกอยู่ตรง ที่กลับรถ เจ้านี้ ขนมจากทำมาจาก ข้าวเหนียวดำมะพร้าวอ่อน
รสชาด หอม หวาน มัน ตั้งคำเเรกที่ได้ลอง นุ่มมากได้รสหอมมะพร้าวจริงๆ เหมาะที่จะนำไปเป็นของฝากแก่ผู้หลักผู้ใหญ่ หรือซื้อไปทานกันในครอบครัว แทบไม่น่าเชื่อเลยว่าจะยังมี ขนมจากเจ้าดั้งเดิมสูตรโบราณ ที่สำคัญแม่ค้า อัธยาศัยดี พูดจาเป็นกันเอง (ถ้าใครไปไม่ถูกผมขอเบอร์มาให้เรียบร้อบเลยครับ) เจ้รวยขนมจาก 089-1262870 โทรสอบถามกันได้ การันตีเรื่องนึง เค้าบอกว่า ขนมเจ้านี้ไปขายยังต่างประเทศเลยนะ
ไปยืนดูอวดดีมา เลยเอามาอวดบ้าง
ปล.ได้หนังสือ เทศกาลกินปลาทูครั้งที่ 12 “แม่กลองเส้นทางสายปลาทู” คิดว่าเป็นทีมงานแม่กลองดีเป็นคนทำ ชอบ ได้มา 1 เล่ม ไปขอที่ประชาสัมพันธ์มาน่ะ สงสัยจะห่วง+หวง จะขอซักหลายเล่มก็ไม่กล้า ดูหน้าตาแล้วผมกลัวครับ ยิ้มๆ
วันนี้มีโอกาสกลับไปบ้านที่แม่กลองมาครับ เพราะเป็นวันหยุด (วันพ่อที่ผ่านมาไม่ได้กลับ เพราะติดทำงานส่งอาจารย์) ตอนอยู่ที่บ้าน เปิดโทรทัศน์ดูไปเพลินๆ จนไปเจอที่เขาเอาหนังเก่ามาฉาย พ่อบอกว่าเก่ามากนะ ไม่รู้กี่สิบปีแล้ว ดูดาราสิ ยังหนุ่มๆ อยู่เลย (ในเรื่องนี่คุณนิรุตติ์ ศิริจรรยา ยังหนุ่มเฟี้ยวเลยครับ)
มีอยู่ฉากหนึ่ง คนร้ายคุยกันโดยใช้อุปกรณ์สื่อสารอะไรสักอย่างหนึ่ง เหมือนคุยผ่าน Video Conference อะไรทำนองนั้น ตอนที่ทั้งสองฝ่ายคุยจบ ก็พูดว่า “เลิกกัน” ทำให้ผมคิดถึงแม่ของผม ตอนแม่ยังมีชีวิตอยู่ เวลาคุยโทรศัพท์กันนั้น พอคุยเสร็จ แม่จะบอก “เลิกกันนะ” ผมก็รู้สึกแปลกๆ นะครับตอนนั้น แต่วันนี้ ผมเข้าใจแล้วว่า คำพูดของแม่คงจะได้รับอิทธิพลมาจากในหนังแน่ๆ เลย
มาเที่ยวแม่กลอง อย่าลืมแวะมางานนี้ ด้วยนะครับผม
เจอมาจาก คลิปตลาดน้ำอัมพวา ใน webboard แม่กลองดี เลยเอามาให้ที่นี่ดูกันมั่ง
ผมว่าทำได้ดีมากครับ สวยดี
Ref : คลิปตลาดน้ำอัมพวา
ต้องขออนุญาตนะครับ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เห็นมีเด็กศรัทธาเยอะกันจัง เลยอยากจะถามเพื่อนๆครับ คนที่เคยเรียนที่ศรัทธา หลังกลับจากเลิกเรียน เคยเดินออกหลังโรงเรียนแล้วเดินตามทางรถไฟกันใหมครับ..
ผมเองเคยเดินกับเพื่อน 56 คน หนึ่งครั้ง และกับพี่ชาย อีกครั้ง …ยังจำได้ ซื้อขนมกันไปแล้วเดินกินกันไปถึงตลาดระยะทาง 2 กม. เจอหมาดุๆ นะโหย….น่ากลัวจัง (สมัยก่อนนะ ย้ำสมัยก่อน ตอนนี้ห้ามเดินครับกลัว)
กลิ่นเค็มๆ หลังฝนตกที โห เหมือนปลาเค็ม (เออ ผมถามที่โรงพละยังอยู่ป่าวตอนนี้)
แล้วเพื่อนคนอื่นละครับ……เคยเรียนที่ใหนกันบ้าง อย่างเช่น ท้ายหาด ถาวรา ดรุณา มีอะไรประทับใจมาเล่ากันบ้าง พรุ่งนี้ผมจะมาอ่านนะครับวันนี้ต้องรีบไปทำงานก่อน
