ธันวาคม
17
เทอมนี้เป็นเทอมแรกครับ ที่ผมได้เรียนกับ อาจารย์ ดร.วิชิต หล่อจีระชุณห์กุล อาจารย์เป็นผู้ที่มีประสบการณ์สูงมาก วิชาที่ผมเรียนกับท่านคือ IT716 INFORMATION SECURITY MANAGEMENT
มีอยู่ครั้งหนึ่ง อาจารย์สอนเรื่องการออกแบบระบบที่มีความมั่นคงปลอดภัย อาจารย์บอกว่าคนที่เป็นคนคอยวิจารณ์นั้นมันง่าย เขาไม่ได้รับรู้ถึงข้อจำกัดอะไรของผู้ที่ออกแบบ เช่น งบประมาณ เป็นต้น
จากเรื่องนี้ ทำให้คิดถึง บางคนที่ชอบวิจารณ์ชาวบ้านชาวช่อง ว่าคนนั้น ว่าคนนี้ บางทีก็ด่า (ผมเองก็ยอมรับว่าเขาเป็นคนเก่ง) แต่ผลงานของเขาเอง และบางทีก็เป็นผลมาจากเขาอีกทีนั้น ผมเองก็มองว่ามันก็ไม่ได้ความเหมือนกัน แต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรไป แต่ก็รู้สึกเซ็งๆ เหมือนกัน
วันศุกร์ 18 ธันวาคม 2009 at 10:33:40
ในโลกแห่งความเป็นจริง คงยากนะคะที่จะไม่เป็นคนว่าเลย แต่อยากเสริมว่า หากเราต้องเป็นคนว่า ก็ขอให้ว่าในสิ่งที่เราทำได้ และทำดีด้วย หากเราทำไม่ได้ก็อย่าไปว่าคนอื่น เพราะสุดท้ายก็เหมือนกำลังว่าตัวเอง
วันศุกร์ 18 ธันวาคม 2009 at 23:24:05
อืม… ถ้าติ เพื่อก่อ.. แบบนี้ผมชอบมากกว่า
วันอาทิตย์ 20 ธันวาคม 2009 at 19:53:58
มีอาการ “หนู๋ล่ะเซ็ง หนูละเบื่อ” เช่นเดียวกัน กับการที่ว่าเราดี แต่ต้องทำหน้าเฉยๆ เพราะต้องทนฟังคำติ ด้วยตำแหน่ง หน้าที่ (ไม่ได้หมายถึงหัวหน้าเด้อ) คือเรื่องบางเรื่องเขาให้ผมไปถามแผนกที่เกี่ยวข้องกับงานที่เราทำ ทั้งๆ ที่คิดเองว่า เรามีอะไรดีกว่าเขาเสียอีก มันเบื่อต่อเขาพูดซึ่งการเถียงกลับมันไม่งาม แต่บางเรื่องก็ได้แนวคิดใหม่ๆ มาเด้อ
ปล. เซ็งเพราะเขาว่า ผลงานข่อยแย่ ทั้งๆ ที่เราคิดว่าเราดี มันเป็นความเห็นแก่ตัวของทุกคนล่ะเด้อที่ว่าข่อยเจ๋งแล้ว แต่ก็เปิดใจรับฟัง คร๊าบ… ทำตัวลีบๆ นั่งฟังผ่านหู เฮิ๊กๆ
วันพฤหัส 24 ธันวาคม 2009 at 13:55:00
อันนี้ เห็นด้วยครับ บางคนผลงานดี แต่ก็โดนบุคคลที่เรียกตัวเอง ว่า นักวิจารณ์ หรือ นักวิชาการ วิจารณ์จะจนเลวร้าย และแย่ไปเลย แต่มันก็นานาจิตตัง นะเรื่องอย่างนี้