แม่กลอง | there’s something about maeklong

จากการไปปฐมนิเทศ ผมมีประเด็นสงสัยอยู่ 2 เรื่อง เรื่องแรก คือ อย่างไรหรือ ที่บอกว่า “ป.โท เรียนการแก้ปัญหา และ ป.เอก เรียนการสร้างปัญหา” แล้วผมก็ได้คำตอบมาดังนี้

ป.โท เรียนแก้ปัญหา หมายถึง น.ศ. ป.โท เป็นมือใหม่ในการวิจัย จึงต้องเรียนรู้วิธีการแก้ไขปัญหาด้วยวิธีการวิจัย จึงต้องเรียนแก้ปัญหา วิธีการวิจัยเป็นการแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ มีระเบียบวิธีวิจัยชัดเจน ทำให้เกิดความคิดอ่านแก้ปัญหาเก่ง

ป.เอก เรียนสร้างปัญหา เมื่อเรียนจบ ป.โท มาแล้ว ได้ศึกษาวิจัย และทำงานอย่างแท้จริง ก็จะพบปัญหา มองเห็นปัญหาในการทำงาน หรือปัญหาการวิจัย พอมาเรียนปริญญาเอกก็จะเกิดการคิดวิเคราะห์ สังเคราะห์ หาเหตุ และผลต่างๆ เหตุ และปัจจัย อธิบายปรากฏการณ์ต่างๆ สร้างขึ้นเป็นปัญหาวิจัย นั่นคือเห็นปัญหา เพราะผ่านกระบวนการวิจัยมาแล้ว ก็จะสามารถสร้างประเด็นปัญหาขึ้นมาได้ แล้ววิจัยเพื่อแก้ไขปัญหา นำไปสู่ปัญญาในที่สุด

คำตอบโดย อาจารย์ ดร.ปรัชญนันท์ นิลสุข

ส่วนอีกข้อ ขอเก็บไว้บล็อกในโอกาสต่อไปครับ

Ref : เรียบร้อยแล้ว ปฐมนิเทศ มหานคร

จากที่คุณโอเล่ (time) บล็อกเรื่อง “สำนักงาน ก.พ. เปิดสอบ ภาค ก.” นั้น ทำให้ผมนึกขึ้นมาได้ว่า

เมื่อก่อนตอนเรียนอยู่ ปวช. นั้น ผมเคยได้ยินคนพูดถึงการสอบ ก.พ. อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งด้วยความโง่เขลาของผม ผมเข้าใจว่าเป็นการสอบประจำปี ซึ่งมีการจัดสอบขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์เท่านั้น

แต่ตอนนี้ ไม่ได้คิดแบบนั้นแล้ว ด้วยความที่ตัวเองนั้นแก่มากขึ้น เลยเข้าใจอะไรมากขึ้นไปด้วย ซึ่งผมก็สอบเคยสอบผ่านมาหมดแล้วทั้ง ภาค ก. ข. และ ค. เมื่อครั้งที่กรมศุลฯ เปิดสอบ ผมว่าไม่ยากเกินความสามารถทุกคนครับ ลองไปสอบกันดูนะครับ ใครเคยสอบแล้วไม่ผ่าน ก็อย่าย่อท้อ สอบจนกว่าจะผ่านให้ได้ละกันครับ

ผลสอบ ภาค ก. นี่รู้สึกว่าจะอยู่กับตัวเราไปจนตายเลยนะครับ

Ref : สำนักงาน ก.พ. เปิดสอบ ภาค ก.

ออกตัวจากหมอชิตเมื่อวันศุกร์ที่ 15 ตอน 2 ทุ่มครึ่ง ถึงขนส่งระยองปาเข้าไปเที่ยงคืน (ครั้งแรกของผมครับ สำหรับการไประยอง ระหว่างทางผ่าน Asian Univeristy ด้วยครับ) รุ่นพี่ขับรถออกมารับ และเลี้ยงข้าวมือเย็น(ของผม ซึ่งซัดตอนเที่ยงคืน) ก่อนเข้าไปบ้านแก่นเสม็ด

พอถึงบ้านแก่นเสม็ด ก็ลงชื่อเข้าร่วมกิจกรรม และรับเสื้อยืดรุ่น แล้วพี่เขาก็พาที่ห้องพัก (บ้าน B7) แล้วก็ดื่มกันนิดหน่อย แล้วก็ตามรุ่นพี่ไปกระโดดน้ำเล่นในสระแป๊บหนึ่ง แล้วก็กลับมานอน แต่กว่าจะหลับ ก็ต้องล้วงคอหลายรอบเหมือนกัน เพราะห่างหายจากการดื่มไปนาน เลยยังไม่เข้าที่เข้าทางเหมือนก่อน

ตื่นเ้ช้ามา (วันเสาร์) ก็กินข้าวเช้า (เป็นแนว American Breakfast) แล้วเข้าห้องประชุม ฟังอาจารย์ให้คำแนะนำ สำหรับสาขาต่างๆ ทั้ง Ph.D, MSIT, MSNE  และ MISS (ของกระผม) แล้วก็กินมื้อเที่ยง และตลุยฐานต่างๆ ที่รุ่นพี่เตรียมไว้ เล่นเอาเมื่อยไปทั้งตัว (สนุก และได้ข้อคิดดีๆ ทุกด่านเลย) เสร็จแล้วก็อาบน้ำ (เพราะเลอะทรายทั้งตัว) กินมื้อเย็น และรวมตัวกัน เข้าสู่พิธีบายศรีสู่ขวัญ ต่อด้วยกิจกรรมบนเวที (ผมโดนแต่งตัวแฟนซีด้วย) จากนั้นก็มีร้องเพลงคาราโอเกะ พอเที่ยงคืนก็แอบชิ่งไปนอน

ตื่นเช้ามา (วันอาทิตย์) ก็กินข้าวเช้าอีกเช่นเคย (วันนี้เป็นข้าวต้ม หมูทอด คะน้าปลาเค็ม ฯลฯ)  กินเสร็จก็เก็บสัมภาระ แล้วก็เข้าหอประชุม รุ่นพี่พูดให้คำแนะนำเรื่องกิจกรรมรุ่น ตบด้วยมือกลางวัน ก่อนจะขึ้นรถกลับกรุงเทพฯ

จากการไปครั้งนี้ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ไม่เคยเจอมาก่อนตอนเรียน ป.ตรี (เพราะติดเหตุบางอย่างเลยไม่ได้ไปรับน้อง) แต่จำได้ว่า ตอน ป.ตรี มีรุ่นพี่คนหนึ่ง (พี่บอล รุ่น 9) ผูกข้อมือให้ผม และบอกผมว่า “อย่าประมาทนะครับ” รอบนี้ ผมก็ได้รับการผูกอีกตอนบายศรีฯ ทำให้ผมคิดถึงคำพูดนั้นขึ้นมา ผมจึงขอให้คำปฏิญาณว่า “ผมจะไม่ประมาทครับ“

Ref : ลนหาที่ เรียน 2 ที่ทำไม จะไหวเร้อออ

“…

Live as if you were to die tomorrow.
Learn as if you were to live forever.

…”

Mahatma Gandhi

เมื่อวานนี้ ตอนเย็น หลังจากเลิกงานก็รีบเดินทางไปสยามพารากอน เพื่อจะดู เทวากับซาตาน หรือ Angels & Daemons แต่คนเยอะเหลือเกิน ต่อแถวนานมาก นานจนหมดความตั้งใจ เพราะเริ่มจะหิวข้าวแล้ว ตอนเดินกลับลงมา มีคนให้ช่วยถ่ายรูปให้ด้วย คือเขาเจอ พลอย กับ วุ้นเส้น แล้วให้ผมถ่ายให้ครับ ที่พูดมาก็ไม่มีประเด็นอะไรครับ

แต่เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว (9 พ.ค.) ไปดู สาระแน ห้าวเป้งมาครับ (ลืมบล็อกให้อ่านกัน) ก่อนเข้าโรง (เมเจอร์ เซ็นทรัล ลาดพร้าว) เจอ กบ-บรู๊ค มาดูรอบเดียวกับผมเลยครับ ผมเดินตามหลังเขาด้วย ตอนเข้าโรง แต่ก็ไม่ได้นั่งติดกัน

มาเข้าเรื่องดีกว่า เรื่องหนังที่ไปดูมา ส่วนตัวผมว่าใช้ได้นะครับ มีหลากรส สนุก เฮฮา พาขำ บางช่วงก็น่าเบื่อ เพื่อจะกระชากเข้าสู่ความฮาอีกครั้ง แถมมีเศร้าๆ ซึ้งๆ ด้วย แต่ช่วงของ หม่ำ นี่ธรรมดาครับ คงเพราะเห็นในทีวีเยอะจนชิน ใครไม่ดูในโรงจะไม่ได้อารมณ์ครับ เพราะถ้าดูแผ่นแล้วสมาธิหลุดจากหนัง จะดูเหมือนไม่สนุก ก็ลองๆ ไปดูกันก็ละกันครับ

Ref : สาระแน ห้าวเป้ง, เทวากับซาตาน

การที่คนเราจะเรียน 2 ที่ ให้รอดไปได้ด้วยดีนั้น ยังไงก็เป็นเรื่องยากอยู่วันยังค่ำ สมัย ป.ตรี ผมมีเพื่อนที่ทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย ในขณะที่ผมเรียนอย่างเดียว ผมจึงไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของเขาเลย พอมาเรียน ป.โท ในขณะที่ต้องทำงานด้วย ผมรู้สึกครับว่า ผมเหนื่อย แล้วอะไรดลใจ ให้ผมตัดสินใจเรียน โท เพิ่มอีกหนึ่งที่

ด้วยยุคแห่งเทคโนโลยีสารสนเทศแล้ว มันทำให้ผมรู้สึกอยากทำแบบนี้ เพราะผมว่าทุกวันนี้ ช่องทางที่ความรู้จะเข้าสู่ตัวเรามันสะดวกเหลือเกิน (เหมือนจะยังไม่ตอบโจทย์ เพราะแค่พูดเรื่องความรู้สึก แบบไร้เหตุผล)

ผมทำงานที่ไอบีเอ็ม ซึ่งมีคำสอน อยู่คำหนึ่งว่า “เราต้องเชื่อมั่นในผู้ร่วมงาน” เช่นกันครับ ผมเรียนนิด้าหนึ่งปี ผมพบกัลยาณมิตรมากมาย จึงเกิดความเชื่อใจในเพื่อนของผมว่า พวกเขาเหล่านั้นจะไม่ทิ้งผม ยามที่ผมไม่มีเวลาอ่านหนังสือเอง เขาต้องติวให้ผมแน่ๆ ส่วนที่มหานครนั้น ผมจะขอลุ้นดูตอนเปิดเทอมแล้ว

เรื่องการเดินทางนั้น ผมว่าเดี๋ยวนี้ มันสะดวกกว่าแต่ก่อนเยอะนะครับ แล้วอีกอย่างผมมันเป็นพวก Keep Walking ซะด้วยครับ อิอิ  (M@YK!N  Walker)

แต่ท้ายสุด เรื่องเวลา ผมตอบกับหลายๆ คนว่า ก็ไม่ได้เรียน พร้อมกันซักหน่อย จะกลัวอะไร แต่ประเด็นที่ผมคิดว่าผมต้องเปลี่ยนแปลง คือ เทคนิคการจด Lecture ปรกติผมจะจดทุกคำพูดของอาจารย์ เพราะอยากได้สำนวนที่สละสลวยเก็บไว้ แต่การจดแบบนี้ทำให้ผมไม่สามารถจะอ่านทบทวนได้ทัน ด้วยเวลาอันน้อยนิดของผม ผมเลยคิดว่าจะเปลี่ยนเป็นการจดเป็นคีย์เวิร์ดเอาไว้ แล้วใช้การตั้งใจฟังมากกว่าเดิมเป็นพิเศษ เวลาทบทวน พอเห็นคำก็นึกถึงสิ่งที่อาจารย์สอนได้อย่างรวดเร็ว

Ref : ไป มหานคร(MUT) มา (อีกที)

“…ปัจจุบันเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต และเวิลด์ไวด์เว็บ ได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาระบบสารสนเทศ องค์กรต่างๆ ต้องปรับปรุง หรือพัฒนาระบบที่ทำงานอยู่เดิม ให้มีความสามารถ ในการติดต่อประสานงาน ผ่านทางอินเทอร์เน็ต และเวิลด์ไวด์เว็บได้ เพื่อเพิ่มศักยภาพการบริหารจัดการ รวมถึงการให้บริการลูกค้า

ผู้พัฒนาระบบสารสนเทศที่รู้จักเทคนิค และวิธีการพัฒนาระบบงานบนเว็บ จะสามารถนำไปประยุกต์ให้เหมาะสม กับระบบสารสนเทศเดิมได้มาก ทำให้สามารถสร้างงานที่ทันสมัย ถูกต้อง และมีมาตรฐาน ในการทำงานที่ดีขึ้น

เนื่องจากการพัฒนาระบบสารสนเทศบนเว็บ มีความซับซ้อน แตกต่างจากระบบสารสนเทศบนแพลตฟอร์มอื่น ความต้องการ บุคลากรที่มีความรู้ความสามารถพัฒนาระบบสารสนเทศบนเว็บ จึงเพิ่มสูงขึ้น จึงเกิดสาขาวิชาวิศวกรรมเว็บ เพื่อบูรณาการความรู้ทางด้านการออกแบบ และพัฒนาระบบสารสนเทศบนเว็บ เข้ากับหลักการทางวิศวกรรมซอฟต์แวร์ ซึ่งผู้พัฒนาต้องมีความรู้เข้าใจหลักการพัฒนาซอฟต์แวร์ มีทักษะการออกแบบระบบ รวมทั้งมีความรู้เรื่องความมั่นคงของระบบสารสนเทศบนเว็บ…”

Ref : http://graduate.it.dpu.ac.th/WebEngSchedule.pdf

Status : Failed

ไม่ล้มเหลวได้ไงล่ะครับ ในเมื่อการไกล่เกลี่ยที่ว่านี้ คือให้ทางเรายอมรับว่าเราทำจริง ผมงงมากครับ ว่าแบบนี้ เราเรียกว่ามันเป็นการไกล่เกลี่ยด้วยเหรอเนี่ย ผมคงไม่มีความแตกฉานด้านภาษาไทยซักเท่าไหร่ สรุปเป็นความผิดผมเองครับ ที่ไม่เข้าใจคำนี้

ตอนแรกเข้าใจว่า คือการที่ต่างฝ่ายต่างไม่เอาเรื่อง ผู้ปกครองของผู้หญิงอีก 2 คนที่อยู่ฝั่งเดียวกับผม แม้แต่แม่ของหลานผม ก็เริ่มใจอ่อน และคิดว่าจะยอมความ แต่พอผมถามจนเข้าใจ จึงรู้ว่า ให้ทางเรายอมรับว่าทำจริง (ความรู้สึกเหมือนถูกหลอกนี้สๆ)

ซึ่งตอนนี้ ผลคือ ไม่ยอมครับ จะให้ยอมได้ไง หลานผมไม่ได้ทำ ลองคิดดูนะครับ ว่าถ้าเป็นลูกคุณ หลานคุณ คุณจะยอมหรือเปล่า ให้ยอมรับว่าทำ(ผิด) ทั้งๆ ที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรเลย

เจ้าหน้าที่ของศาลก็พยายามพูดให้ยอมๆ ไป จะได้ไม่เสียเวลา พูดน่ะมันง่ายครับ ประวัติมันมีติดตัวไปแบบนี้ เวลาไปทำงาน เขาเห็นประวัติ เขาไม่มานั่งถามเหรอครับ “ว่าทำจริงหรือเปล่า” และเขาก็คงไม่ถามหรอกครับว่า “ศาลไกล่เกลี่ยให้ใช่ไหม จริงๆ ไม่ได้ทำใช่ไหม”

Ref : ไปศาลเยาวชนและครอบครัว,  ไปปฐมนิเทศการขึ้นศาลที่สถานพินิจ, เห็นผัวเมียทะเลาะตบตีกัน ช่วยได้ครับ, สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน, เหตุเกิดที่แม่กลอง ทำดีได้ดีหรือไม่

วันนี้ หลังจากกินมื้อกลางวันแล้ว กลับมาถึงโต๊ะทำงาน พี่ Manager เอาปรอทวัดไข้ (Thermometer) มาแจกครับ (แจกเลยนะครับ ไม่ใช่ให้ใช้ตรวจแค่ครั้งเดียว) เพื่อป้องกัน การเป็นพาหะนำโรค”ไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ใหม่ชนิด เอ 2009 (H1N1 Influenza)”

 Ref : H1N1 Influenza

ตอนผมเข้าทำงานที่ไอบีเอ็มแรกๆ ในช่วงของการ Orientation (ปฐมนิเทศ) พี่ๆ เขาเล่าให้ฟังหลายๆ เรื่องเกี่ยวกับไอบีเอ็ม เช่น ไอบีเอ็มย่อมาจากอะไร มีประวัติความเป็นมาอย่างไร และได้พูดถึงมูลค่าของแบรนด์ (Brand Value) ว่าไอบีเอ็มอยู่อันดับ 3 ซึ่งเป็นรองแค่ Coke และ Microsoft

วันนี้ ผมดูรายการ แบไต๋ ไฮเทค ทำให้รู้ว่าตอนนี้ อันดับได้เปลี่ยนไปแล้วครับ Google แซง Coke ไปแล้ว ไอบีเอ็ม ก็เลยตกลงไปอยู่อันดับ 4 เสียแล้ว

Ref : 2009 BrandZ™ Top 100 Ranking, BrandZ Top 100 2009 Report

_____สำนักงาน ก.พ. เรื่อง รับสมัครแข่งขันเพื่อบรรจุบุคคลเข้ารับราชการโดย ก.พ. เป็นผู้ดำเนินการสอบภาคความรู้ความสามารถทั่วไป (ภาค ก.) ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2552 สำหรับคุณวุฒิระดับ ปวช., ปวส., อนุปริญญา, ปริญญาตรี และปริญญาโท

_____สำหรับผู้ที่มีความสนใจจะรับราชการ หรืออาจจะเผื่อไว้สำหรับรับราชการพลเรือน (สังกัด ก.พ.) ในอนาคต ล้วนต้องมีผลการสอบ ภาค ก. ทั้งนั้น เนื่องจากต่อไป สำนักงาน ก.พ. จะให้น่วยงานอื่นๆ จัดสอบเฉพาะภาคความรู้ความสามารถเฉพาะแหน่ง (ภาค ข.) เท่านั้น

_____ดังนั้น จึงควรสอบ ภาค ก. ไว้ก่อนนะครับ แล้วจึงไปสอบ ภาค ข. ของหน่วยงานอื่นๆ  เอา และสำหรับใครที่มีเพื่อน หรือญาติ ก็อย่าลืมเผยแพร่ข่าวด้วยหล่ะครับ ในช่วงที่งานหายากแบบนี้ งานราชการอาจจะเป็นอีกทางเลือกหนึ่งให้ท่านก็ได้

Ref : ประกาศสำนักงาน ก.พ.  เรื่อง  รับสมัครแข่งขันเพื่อบรรจุบุคคลเข้ารับราชการโดย ก.พ. เป็นผู้ดำเนินการสอบภาคความรู้ความสามารถทั่วไป (ภาค ก.) ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2552

วันนี้เป็นวันดี วันนี้เป็นวันพระ วันนี้เป็นวันวิสาขบูชา ขอเล่าเรื่องความดีละกันครับ

ผมเคยไปติวหนังสือที่บ้านเพื่อน (เทอมที่แล้ว) และต้องใช้บริการ BTS สถานีตากสิน (สถานีตากสินเป็นสถานีปลายทาง ณ ตอนนั้น) เพื่อกลับหอ

ผมเข้าไปในขบวนรถ ผมเจอตั๋วแบบเที่ยวเดียวหลุ่นอยู่ (เป็นคุณจะทำยังไง) ผมไม่ทำอะไร เปลี่ยนไปนั่งตรงอื่น (กลัวคนอื่นคิดว่า ผมจะเอาบัตรนี้ไปใช้เอง) รอให้คนอื่นเขาเป็นคนจัดการดีกว่า

แต่ก็ไม่มีใครยอมนั่งตรงนั้นเลย (คนที่ทำหล่นคงเดือดร้อนแน่ๆ ตอนที่เขาจะออกจากสถานี) ผมเลยรีบเดินไปหยิบแล้วออกจากขบวนรถ (ยอมพลาดขบวนนี้) เพื่อเอาบัตรไปให้ที่จุดขายบัตร พอออกจากขบวนรถ (เอ๊ะ บนชานชาลาจะมี รปภ. ยืนอยู่นี่นา ให้เขาเลยจะได้ไม่พลาดขบวนนี้) มองทางซ้ายไม่เจอ โอ้ว มองทางขวา เจอละ แต่อยู่ไกลเชียว (พลาดเที่ยวนี้แน่แล้ว)

แต่เดชะบุญ การทำดีจะไม่ทำให้ผมพลาดขบวนนี้ คนขับรถขบวนนี้เดินขึ้นบันไดมาพอดี (เป็นโอกาสที่ผมไม่ได้ต้องพลาดขบวนนี้ด้วย และเจ้าของบัตรก็อาจจะไม่เดือดร้อน) ผมยื่นให้เขาแทน แล้วเขาก็เรียกให้ รปภ. มาเอาไปจัดการแทน

จบแค่นี้ครับ ผมไ่ม่รู้ว่า รปภ. ได้รีบเอาบัตรไปให้ตรง จุดขายบัตรทันหรือเปล่า แต่ขอให้เขาเอาไปให้ละกัน ไม่อยากให้เจ้าของบัตรซวย ต้องเสียตังค์ซ้ำ

ตอนที่ทำตอนนั้น ไม่ได้หวังผลตอบแทนอะไรเลยครับ แต่ตอนนี้ ผมอยากให้ความดีที่ได้ทำไปในวันนั้น จงดลบันดาลให้ผมได้บัตรนักศึกษาตอน ป.ตรี คืนด้วยเถิด สาธุ…

Ref : บัตรนักศึกษา(ตอน ป.ตรี)ของผมหาย