แม่กลอง | there's something about maeklong

สมุทรสงคราม | เมืองหอยหลอด ยอดลิ้นจี่ มีอุทยาน ร.๒ แม่กลองไหลผ่าน นมัสการหลวงพ่อบ้านแหลม

Ref : กราบดินรักแม่ สงสารแม่ จงอย่าทำคิดหนัก กลัวจะเดินหลงทาง …เงินที่ผมหามาได้ แม่ไม่ได้ใช้ซักบาทคล้ายวันครบรอบวันเกิด ศิษย์พี่ภาคสอง ของวันแม่…กวีน้อยของแม่วันแม่นี้ คุณเตรียมอะไร ให้แม่หรือยัง…แม่สั่งให้อดออมแม่ของฉัน | จูน ณ อัมพวาลอยกระทงปีนี้ คิดถึงแม่ความงดงามของคนเป็นแม่คิดถึงแม่

Ref : รักแม่ สงสารแม่ จงอย่าทำคิดหนัก กลัวจะเดินหลงทาง …เงินที่ผมหามาได้ แม่ไม่ได้ใช้ซักบาทคล้ายวันครบรอบวันเกิด ศิษย์พี่ภาคสอง ของวันแม่…กวีน้อยของแม่วันแม่นี้ คุณเตรียมอะไร ให้แม่หรือยัง…แม่สั่งให้อดออมแม่ของฉัน | จูน ณ อัมพวาลอยกระทงปีนี้ คิดถึงแม่ความงดงามของคนเป็นแม่คิดถึงแม่

ผมเชื่อว่าหลายๆ คน คงจะได้เห็นคลิป “วัยรุ่นโดนยำใหญ่ใส่หมวกกันน๊อค” ใน youtube กันไปแล้ว เหตุการณ์แบบนี้ ไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ถ้าเราเคยดูรายการทีวีบางรายการ ผมอยากอ้อนวอน คนที่ วันหนึ่งอาจจะเข้าไปอยู่สถานการณ์แบบนั้นว่า จงช่วยกันห้ามปราม อย่าให้มันเกิดขึ้น เพราะถ้าทุกคนลองจินตนาการเป็นแม่ (หรือญาติพี่น้อง) ของผู้ที่ถูกกระทำ คุณจะรู้สึกอย่างไรบ้าง

และยิ่งคนที่ถูกกระทำในคลิปดังกล่าวนั้น เป็นเพื่อนของหลานชายผมเอง ผมยิ่งรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดของญาติผู้ที่ถูกกระทำได้มากขึ้น

เนื่องในวันแม่ปีนี้ ที่ผมไม่มีอยู่แล้ว ขอวิงวอนให้เหตุการณ์แบบนี้จงอย่าเกิดขึ้นอีก ผมดีใจที่ ในขณะที่แม่ผมมีีชีวิตอยู่ ผมไม่เคยโดนกระทำในลักษณะนี้ ที่ซึ่งจะทำให้แม้ผมต้องปวดหัวใจ จนแทบอาจจะสลาย แม้ว่าผมจะเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์สุ่มเสี่ยง หลายต่อหลายครั้ง แต่เพราะมีกัลยาณมิตรช่วยเคลียร์ให้ผมเสมอ

หรืออีกมุมหนึ่ง คนที่อาจจะต้องเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ที่สุ่มเสี่ยงจะเป็นผู้ที่ถูกกระทำ ขอให้คิดถึงแม่ (หรือญาติพี่น้อง) ของคุณ แล้วจงพยายามออกห่างจะความเสี่ยงนั้นโดยเร็วที่สุด เพื่อไม่ให้พวกเขาเหล่านั้นต้องตกอยู่ในสภาพหัวใจแทบสลายเลยครับ

Ref : คิดหนัก กลัวจะเดินหลงทาง …เงินที่ผมหามาได้ แม่ไม่ได้ใช้ซักบาทคล้ายวันครบรอบวันเกิด ศิษย์พี่ภาคสอง ของวันแม่…กวีน้อยของแม่วันแม่นี้ คุณเตรียมอะไร ให้แม่หรือยัง…แม่สั่งให้อดออมแม่ของฉัน | จูน ณ อัมพวาลอยกระทงปีนี้ คิดถึงแม่ความงดงามของคนเป็นแม่คิดถึงแม่

จะเรียกกลับมายังไงดีนะ “ความมั่นใจที่หายไป” เนี่ย

ตอนนี้เรื่องการทำงาน แย่ลงมาก ไม่มีประสิทธิภาพเลย แม้ว่าปัญหาส่วนใหญ่จะมาจากตัวงาน แต่ก็คงจะพูดได้ไม่เต็มปากนัก และอีกส่วนหนึ่งก็มาจากความปิดกั้น ไม่เปิดใจรับอะไรที่ไม่ชอบในสมัยก่อนด้วย คือ เมื่อก่อนนี้ จะปฏิเสธกับพี่ๆ เขาทันทีที่จะต้องทำงานที่ใช้ทัีกษะ ‘H’ พี่ๆ เขาก็จะไม่จัดงานในลักษณะนั้นมาให้ พอเมื่อวานนี้ มีงานใหม่เข้ามา แล้วไปรู้ตอนประชุมเลยว่าเป็นงานที่ต้องการทักษะ ‘H’ ก็รู้สึกเสียใจที่ตัวเองไม่ยอมรับทักษะ ‘H’ ในสมัยก่อน

ก็ตรงกับที่ไปนั่งเรียนวิชา ISEC0517 พอดี ซึ่งตัวอย่างหนึ่งที่อาจารย์ท่านหยิบยกขึ้นมา คือ

Threat หรือ ภัยคุกคาม ==> มีงานใหม่เข้ามา
Vulnerability หรือ ช่องโหว่ ==> ไม่มีทักษะที่จะทำงานนั้น

จากนั้นก็มีอีกหนึ่งงาน (ซึ่งเป็นงานที่ยังทำค้างคาอยู่) เรียกประชุม และในที่ประชุมพี่เขาถามผมว่าในฐานะที่เคยทำมาก่อน คิดว่ายังไง ผมกลับตอบไม่ได้ จะแก้ตัวว่าข้อมูลที่มีมันไม่เพียงพอให้ผมฟันธง ก็ตอบไม่ได้เต็มปากเต็มคำอีกเหมือนกัน เพราะอย่างที่พี่เขาพูดมันก็ถูก ทำมาแล้ว ก็ต้องให้คำแนะนำได้สิ

สอดคล้องกับที่ครั้งหนึ่งเคยมีพี่คนหนึ่งบอกผมตอนประเมินการทำงานปลายปีว่า “จากโปรเจ็กต์ที่ผ่านมาผมยังต้องปรับปรุงเรื่องการทำงานอยู่นะ”  ซึ่งเจ้าของโปรเจ็กต์นั้นเขารายงานผลการทำงานกับพี่คนนี้มา ซึ่งผมก็ตอบไปว่า “ผมเจอปัญหาผมก็บอกเขาแล้วนะครับ” แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกตัวได้ว่าจริงๆ ด้วย ต้องแก้จริงๆ คือ พี่เขาบอกว่า “เราแจ้งปัญหาจริงๆ มันก็ใช่ แต่ด้วยตำแหน่งงาน เราต้องเสนอทางออกของปัญหา (solution) นั้นด้วย บอกแค่ปัญหาอย่างเีดียวมันไม่พอ”

คำว่า อัปยศ จึงเป็นคำสะท้อนการทำงานของผมที่ยิ่งทำงานไป แต่กลับไม่มีพัฒนาการตามสมควรเพียงพอที่จะสร้างคุณค่าให้กับต้นสังกัดได้

จะเข้าเรียนยังไงอะไม่เห็นมีบอกให้เข้าเรียนเลย

 

หลังจากรอเกรด IS อยู่หลายวัน สุดท้ายก็ออกมาจนได้ และนี่ คือ เกรดสุดท้ายของผม ต่อไปก็เหลือ Comprehensive กับ Oral Exam ตามลำดับ

Ref : เกรดเทอม 3/52 (Summer)

ช่วงนี้ได้อ่าน post ต่างๆ ของเพื่อนๆบน Facebook พูดถึง “หิมะตกใน google” กันบ่อย… ก็เลยฉุกใจคิด “เอ๊ะ… เราตกข่าวอะไรไปหรือเปล่าน๊า~~”  >,.<

จึงนำความสงสัยมาถามพี่ Google ซะหน่อย ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ได้ความว่า…

พี่ Google เองได้ซ้อน Code ลับ (อย่าไปบอกใครนะ… เดี๋ยวมันไม่เป็น Code ลับ) ไว้ในคำว่า “let it snow” เมื่อเราพิมพ์คำว่า let it snow นี้ในช่องค้นหาแล้วกด Enter ก็จะมี หิมะตก และหมอก ในหน้า Browser เมื่อหมอกเต็มหน้า Browser เรายังสามารถคลิกเมาส์ลากเป็นรูปต่างๆๆ ได้เหมือนกับเขียนข้อความหรือรูปภาพบนกระจกที่มีหมอกคะ

ไม่ใช่แต่เพียงพี่ Google ของเราเท่านั้น พี่ Youtube ก็ไม่ยอน้อยหน้า… มีลูกเล่นหิมะตกเช่นกัน เพียงกด Icon รูป เกล็ดหิมะ ด้านล่างตรง เท่านี้ก็มีหิมะตกในหน้าจอคลิป VDO แล้วละคะ นอกจากนี้.. เมื่อเราเอาเมาส์ลากผ่านหน้าจอคลิป เกล็ดหิมะที่ตกลงมาก็จะขยับตามเมาส์ด้วยคะ ไปลองเล่นกันดูนะ

นอกจาก Code ลับ let it snow แล้วยังมีอีกหนึ่งคำคะ คือ.. “Gravity”  คำๆนี้ได้ถูกยกเลิกไปแล้ว แต่ก็ยังคงสามารถเล่นได้คะ โดยคลิกตาม Link นี้คะ [Gravity]  เพียงเอาเมาส์ลากผ่านหน้าจอก็หล่นลงมากองอยู่ด้านล่าง… แต่ยังสามารถ ค้นหาได้นะ  ^^

 

By กังหันลม

เมื่อวานนี้ มีประเด็นบางอย่างที่ทำให้ผมอยู่ในภาวะที่ต้องคิดหนัก (ซึ่งเป็นที่มาของหัวข้อบล็อกในวันแม่ปีนี้) ว่าผมควรจะทุบหม้อข้าวตัวเองหรือยัง มันตัดสินใจลำบาก เหมือนกับท่อนหนึ่งในเพลง “เพื่อนที่เธอไม่รู้ใจ (Like a maze)” มากๆ (ขออภัยผู้อ่าน ผมเป็นสาวก KamiKaze ครับ) ที่บอกว่า “…คิดหนัก กลัวจะเดินหลงทาง…” (ซึ่งเป็นที่มาของหัวข้อบล็อกในวันแม่ปีนี้ อีกแล้วครับทั่น)

ถ้าแม่ยังมีชีวิตอยู่ แม่จะต้องเป็นเหยื่อของผมแน่ๆ เพราะผมคงจะให้แม่ช่วยตัดสินใจให้ คุณอาจจะคิดว่าชีวิตของตัวผมเองแท้ๆ ทำไมต้องให้คนอื่นตัดสินใจให้ แต่ถ้าคุณได้ลองมาเป็นผม แล้วคุณจะรู้ว่ามันตัดสินใจยากขนาดไหน

กรณีของผมมันต่างจากเพลง เหตุผล วงเอาต์  (ขออภัยผู้อ่าน ผมเป็นสาวก RS ครับ)  ที่บอกว่า

อยากถามเธอว่าทำไมจึงรักฉัน เธอว่าไม่มีเหตุผล รักไม่ต้องการเหตุผล รักทำตามก็เพราะหัวใจสั่ง อย่างเช่นฉันรักเธอ รักไม่ต้องการ รักไม่มีเหตุผล รักไม่มีเหตุผล

แล้วทำไมในวันนี้เธอมีเหตุผลมากมาย ที่เธอต้องการไปจากฉัน แล้วทำไมในวันนั้น ไม่มีเหตุผลสักคำ วันนี้พ่ายแพ้ให้เหตุผล มีเหตุผลให้ตัวเธอเอง ที่จะทิ้งฉันไป จะได้ไม่รู้สึกผิดอะไร

ตรงที่… ตอนที่ผมเริ่มต้นก็มีเหตุผล วันนี้ก็มีเหตุผล ไม่ใช่ว่าเพิ่งจะมามีเหตุผลเอาวันนี้

Ref : เงินที่ผมหามาได้ แม่ไม่ได้ใช้ซักบาทคล้ายวันครบรอบวันเกิด ศิษย์พี่ภาคสอง ของวันแม่…กวีน้อยของแม่วันแม่นี้ คุณเตรียมอะไร ให้แม่หรือยัง…แม่สั่งให้อดออมแม่ของฉัน | จูน ณ อัมพวาลอยกระทงปีนี้ คิดถึงแม่ความงดงามของคนเป็นแม่คิดถึงแม่

ช่วงหยุดยาว ไม่รู้จะทำอะไรแอบไปเห็นรูปภาพที่ถ่ายไว้ แต่ยังไม่ได้จัดการ วันนี้เลยจัดการซะ

หลังจากที่ได้จัดการไฟล์ภาพต่าง ๆ ไปสักพักนึง มองไปที่นาฬากา ก็โอ้ว จะตีสอง
ก็คิดว่า ไม่ไหวล่ะ นอนดึกเดี๋ยววันทำงานปรับตัวไม่ได้ ซวยอีก
เลยทำการปิดทุกสิ่งทุกอย่าง รวมทั้งโปรแกรม picasa ด้วย ทั้งที่ตอนนั้นมันยังทำการ upload รูปอยู่
แต่ด้วยความง่วง และก็ไม่อยากทำต่อแล้วจึงช่างมัน พรุ่งนี้ค่อยทำต่อก็ได้
ก็ปิดเครื่องแล้วก็นอน

ตื่นเช้ามา ก็เริ่มด้วยการเปิดเครื่องจัดการไฟล์รูปต่อ
แค่เปิดโปรแกรม picasa เท่านั้นแร่ะ สิ่งที่มันทำต่อเมื่อคืน ตัวโปรแกรมจัดการทำต่อให้เสร็จ
เห็นแล้วประทับใจ จริง ๆ (โปรแกรมที่ฉลาด มันต้องแบบนี้)

ทำให้คิดว่า เป็นเพราะเวอร์ชั่นของ picasa หรือป่าว ไม่แน่ใจ
เลยเข้าไปดูเวอร์ชั่นใหม่ล่าสุดตอนนี้เป็น 3.8 ซึ่งโปรแกรมบนเครื่องก็ตรงกัน
เลยไม่แน่ใจว่า เป็นเพราะเวอร์ชั่นนี้ หรือป่าว ที่ทำการ upload ให้ต่อ

แต่ก็ช่างมันเหอะ มาดูกันดีกว่าว่า Version 3.8 มีอะไรใหม่ ๆ ตามลิงค์ที่แนบให้เลยนะคะ
http://goo.gl/928w

รัก picasa มั่ก ๆ เลยนะคะ

Ref : Merry X’mas & Happy New Year 2010

[ยังเขียนไม่เสร็จนะครับ]

ผ่านไปแล้ว 1 เดือนเต็มๆ ซึ่งเวลาส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับการสอบวิทยานิพนธ์ 1 (Thesis 1) และการขึ้นงานประชุมวิชาการ (Conference) จากวันนี้เป็นต้นไป ตามแผนที่ได้วางไว้ จะเป็นวันเริ่มต้นของการลงมือทำจริงๆ จังๆ กับ Thesis 2 (MUT) และ IS (NiDA) สถานะของการลงมือทำก็คงจะมีอัพเดตเรื่อยๆ ซึ่งในใจจริงๆ ไม่อยากให้เกิน 4 เดือนนับจากนี้เลย

สำหรับเช้าวันนี้ ตั้งใจจะไปวิ่งออกกำลังกาย (อยากสร้างวินัยให้กับตัวเอง ด้วยการออกไปวิ่งทุกเช้า) ซึ่งก็ได้ไปจริงๆ เริ่ม ตอน 8 โมง กลับห้อง 9 โมง ใช้เวลา 1 ชม. ซึ่งถือว่าออกตัวช้าไปหน่อยเพราะตอนที่วิ่งน่ะแดดร้อนแล้ว น่าจะออกไปวิ่งซัก 6 โมงครึ่ง หรือ 7 โมงท่าจะดีกว่า วันนี้อยู่กรุงเทพฯ ก็เลยไปวิ่งที่ สวนสิริกิติ์ฯ กับสวนจตุจักร ถ้าวันที่อยู่ที่แม่กลอง ก็คงวิ่งที่ถนนหลังบ้านหรือไม่ก็วิ่งที่สวนสุขภาพ

วันนี้ BCamp Meeting #1 ก็เสร็จลุล่วงไปจนได้ หลังจากที่มีการวางแผนมานาน ซึ่งในตอนที่วางแผนกันนั้น ตั้งใจให้เป็นกิจกรรมแบบไม่เป็นทางการ ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรมากมาย รุ่นพี่ศิษย์เก่าคนไหนที่ว่างๆ ก็มาจัดเซสชั่นสอนรุ่นน้องกันเลย

แต่แล้วก็ออกมาแบบเป็นทางการ จาก #1 ครั้งนี้ ผมหวังว่า #2 #3 … จะมีตามมาอีกนะครับ ไม่จบแค่ #1 เพราะศิษย์เก่าเก่งๆ มีอีกเพียบ ให้เขาได้มีโอกาสกลับมาถ่ายทอดความรู้ให้แก่รุ่นน้องกัน